Dinsdag mochten we genieten van een try-out van Solanum in een eilander huiskamer. De band Solanum bestaat uit twee musici (gitaar en contrabas) die hun muziek baseren op opnames gemaakt met een mini-microfoontje op de rug van een lepelaar. Een klein zendertje werd bevestigd op de rug van een jonge, bijna vliegvlugge, vrouwelijke lepelaar die uit het ei kroop op Schiermonnikoog en daar de naam Solanum kreeg. Zo’n zender geeft GPS-data over waar de vogel zich bevindt, en werd in dit experiment ook uitgerust met een mini-microfoon om geluidsfragmenten op te nemen.
De bandleden, Caspar Koolstra (muzikant) op de bas en Tjibbe Stelwagen (wetenschapper) op de gitaar, componeerden muziek bij de reeks geluiden die Solanum op haar trekroute opnam: Het rumoer van de kwelder op Schiermonnikoog, een schreeuwende kolonie meeuwen vlakbij de lepelaarnesten; Het zachte geoek van volwassen vogels, het geruststellende geluid van onderlinge afstemming; Het tjerpende gefluit van de jongen, een piepend, bijna kinderlijke roep om eten die de drang om te leven markeert; Het rauwe gekras van de zwarte ibissen, bij de oevers van de Portugese rivier de Taag.
Wanneer de lepelaar haar geboortegrond verlaat, leidt haar route haar eerst over de Waddenzee naar het Lauwersmeer. Daar vult het landschap zich met het geklots van water en het geritsel van steltlopers die langs de oevers schuiven. De lepelaar bedelt nog om eten bij de oudervogels maar moet zich ook voorbereiden op de grote trek.
De zuidelijke migratie brengt een tussenstop bij de Taag in Portugal. Hier ontmoet ze de zwarte ibis, een vogel die een geluid voortbrengt dat half kwaakt, half krast, een rauwe echo van de zuiderse kusten.
Uiteindelijk zet de jonge, onervaren lepelaar helaas koers naar een dorre regio in Marokko. Ver van de natte kwelders en meren, eindigt haar reis abrupt. Een emotioneel hoogtepunt dat de band vertaalt naar een indringende compositie.
Dit auditieve dagboek biedt een ongefilterde blik op de levensloop van een lepelaar, van het bruisende begin op Schiermonnikoog tot de stille, onvermijdelijke afloop in een verre woestijn. Het is een verhaal dat toeschouwers niet alleen laat zien, maar ook écht laat horen wat de natuur te vertellen heeft.
De naam Solanum verwijst naar de Latijnse benaming van een plant die dicht bij de lepelaarbroedplaats groeit; in het Nederlands staat hij bekend als “bitterzoet“. Deze symboliek weerspiegelt perfect de wisselwerking tussen de harde realiteit van de natuur en de poëtische, soms zoete, soms bittere klanken die de band creëert.
Solanum zal ook optreden op het openingsfeest van project “Natuur op het strand” op zaterdag 25 april, op het strand van #Schiermonnikoog https://dewittehaas.nl/feest
Noteer die middag alvast in je agenda en hou onze nieuwsbrief in de gaten voor nadere details!
Pingback: Solanum's sound diary continues to inspire - BirdEyes